فروشگاه معتبر گنج یابی و دفینه
این
جشن به همت جوانان و فرهیختگان کندلوس با هدف حفظ و احیای فرهنگ ، سنن ،
آداب و رسوم گذشته هر سال درنیمه مردادماه برگزار می شود .به دلیل اصیل و سنتی بودن و نیز برگزاری شایسته جشن،این
مراسم هر ساله با استقبال گسترده مردم منطقه کندلوس و حومه و حتی مردم سایر شهرستانها روبه
رو شده است.
هنرمندان
کجوري با نواختن طبل
و سرنا و مردم روستا با برپایی نمادين جشن عروسی به شیوه گذشتگان،اجرای رقص محلی، بازی
های بومی ، پختن غذاهای سنتی و ... این روز را جشن مي گيرند.
زنان کندلوس با لباس های محلی و به کمک مردان روستا به تهیه وسایل و تدارکات جشن فردینه ماشو می پردازند. اجرای تمام مراسم خودجوش بوده و هریک به فراخور حال خود کمک می کند. گروهی به پخت آش و گروهی دیگر در کنار تنور به پخت نان محلی مشغولند و عده ای به رنگ کردن تخم مرغ می پردازند و زیر لب
سرود : « فردینماشو یعنی که دلخشی / جمع بووئم همه با خیر و خشی / قدر هم دنم و
با هم ووئم / گت
و کچیک حتی با شه بامشی»
را زمزمه می کنند.
تدارک آش دوغ جور سری ، یادآور خاطرات زیبای همدلی و همزبانی گذشتگان فهیم منظقه است . زنان و دختران جلیقه بر تن و مرجومه بر سر شادمانی می کنند .تمام روستای کندلوس غرق در سرور و شادی می شود .
با اجرای مراسم نمادین خواستگاری به شیوه گذشتگان بخش هیجان انگیزو جالب ،جشن
فردینه ما شو آغاز می شود .اهالی برای احیا رسم پیشنیان ،دختر و پسر
خردسالی را به عنوان داماد و عروس انتخاب می کنند و به این شیوه ، تمام
رسوم گذشتگان را با بازی این دو کودک خردسال کندلوسی احیا می کنند .
در
این عروسی نمادین ، تمام مراسم ازدواج از قبیل :خواستگاری ، خرجی بار ،شیرینی خوران ،کله قند شکنی ،تهیه وسایل عروسی ،حموم سری ،دادن هدیه دادن به عروس و داماد را بازسازی می کنند.
اجرای
مراسم نمادین عروسی به شیوه گذشتگان
مورد توجه همگان خصوصا جوانان
واقع شده چرا که با دیدن این مراسم به اهمیت احترام به بزرگ ترها در امر
خیر و توجه به دستاوردهای فرهنگی ،بیش از پیش آگاه می شوند.
در ادامه جشن عروسی،
بار دیگر مردم کندلوس در مرکز روستا گرد هم آمده و همراه با نوای دلنشین
ساز و دهل به شادی و پایکوبی می پردازند. زنان
دهکده نیز در کنار شادی ، به پختن آش دوغ مشغول می شوند.
با پایان مراسم خواستگاری ، جمعیت در مرکز روستا شاهد مراسم "حموم سری" یا
حمام دامادی می شوند.
داماد و همراهانش که مجمعه های حاوی شیرینی،کله قند ،نبات و ... را روی سر خود حمل می
کنند ،به حمام کندلوس می روند.
در
طول مدت حضور
داماد در
حمام،مراسم کشتی محلی توسط چند تن از اهالی کندلوس و سپس رقص محلی که درعروسی های این منطقه
نیز برگزار می شود،انجام می شود.
پس
از بیرون
آمدن
داماد از حمام اهالی با دود کردن اسپند و پاشیدن نقل وشیرینی و سکه از داماد
استقبال کرده، داماد را به جایگاه از پیش تعیین شده در کنار عروس می برند.
نوای
طبل و سرنا همراه با هلهله و شادی مردم ، فضای روستا را پر از شادی و نشاط و شادابی می کنند
.
اهالی
روستای کندلوس و همه
آنهایی که از جای جای کشور در این چشن حضور داشتند ضمن دیده بوسی با
داماد،هدایای نقدی خود را به وی اهدا می کنند.
پس
از این مراسم ، کاروان
شادی فردینه ماشو به همراه عروس- که سوار بر اسب شده - و داماد
که پیاده وی را همراهی می کند ،جهت تقسیم شادی با سایرمردم،در کوچه پس کوچه های
باریک و با صفای کندلوس به حرکت درآمده و طی آن با توقف در نقاط مختلف روستا
با نوای روح نواز طبل و سرنا به اجرای رقص محلی می پردازند.
اهالی
نیز با نقل و شیرینی از کاروان شادی فردینه ما شو
استقبال می کنند.در انتهای
مراسم مردم با تجمع دوباره خود درمرکز روستا به خوردن آش دوغ -که توسط زنان
روستایی درست شده - مشغول می شوند.
در نگاه مردم کندلوس فردینه ماشو یعنی جشن تمام روستا و هدیه شادی خود به دیگران.
هویت یک جامعه هرچند کوچک را، نمادها و سنتهایش میسازند.نکتهای که اهالی روستای کندلوس تلاش دارند روستای قدیمی را برای اهالی زنده ، و برای میهمانهای شهری جذاب نگه دارند . انگار که روز ملی روستا باشد. همه در تلاشند تا سهم درخوری در جشن داشته باشند.
جشن خرمن، تیرماه سیزده شو، فردینه ماشو و همه جشنهای محلی روستاهای اصیل مازندران، همه یادآور سنتی دیرین در فرهنگ ایرانی برای پویا نگهداشتن جامعههای محلی است. جشنی که کندلوسیها با امکانات روستایی خودشان، راهنمایی پیشکسوتان و همه جوانترهایشان برای احیای زبان مادری، کنار گذاشتن کدورتها، تجلیل از بزرگترها و نگه داشتن جوانهای کاربلد در ده برگزار میکنند ، و میتواند نمونهای از نوعی مددکاری اجتماعی و خودجوش باشد.
كشتي از جمله ورزشهايي است كه روحيهي پهلواني را در ورزشكار ميافزايد و راه و رسم مردانگي را ديكته ميكند
کشتی لوچو ورزش سنّتي و باستانی مازندران است كه به ورزش پهلواني لوچو نیز شهرت دارد و از دوران بسيار دور، جایگاهش را در فرهنگ و باورهای ارزشی مردم مازندران تثبیت كرده است